Dariusz Sołtys

lutego 15, 2026

Dariusz Sołtys

Dariusz Sołtys
odnawia napisy na płycie

Między historią, legendą i działaniem

Droga Dariusza Sołtysa do Stowarzyszenia Denkmal Pomorze zaczęła się dokładnie tak samo jak jego żony, Tiny. To genealogiczne poszukiwania, zaproszenie na pierwszą – od razu „grubą” – akcję na cmentarzu Quistorpów przy ul. Wawrzyniaka w Szczecinie sprawiły, że historia stała się dla niego czymś więcej niż zainteresowaniem. Po zakończeniu tej akcji on i Tina wypełnili deklaracje członkowskie. Tak rozpoczęła się jego intensywna przygoda ze stowarzyszeniem, która z czasem doprowadziła go do funkcji wiceprezesa.

Darek wychował się w niewielkim Chłopowie (niem. Herrendorf). Do Szczecina przyjechał na studia i tu już został. Jednak rodzinnej miejscowości nigdy nie porzucił. W Chłopowie znajdował się stary niemiecki cmentarz – miejsce, o którym zawsze ktoś pamiętał, by zapalić znicz. Ta cicha, lokalna troska o pamięć była dla niego czymś naturalnym, czymś wyniesionym z domu.

w rodzinnym Chłopowie, z ramieniaDenkmal Pomorze Darek
zaprosił Templum na rekonesans

W styczniu 2021 roku zainicjował w rodzinnej wsi spotkanie z udziałem Stowarzyszenia Templum – grupy eksploratorów, zaproszonej w imieniu Denkmal Pomorze. Opowiedział im historię zasłyszaną od najstarszych mieszkańców Chłopowa: o pojeździe zatopionym w torfowisku. Legenda mówiła, że w 1945 roku, gdy wojska niemieckie wycofywały się z Myśliborza i próbowały stawić czoła armii radzieckiej, w okolicy doszło do zaciętych walk. Być może właśnie wtedy jakaś maszyna zniknęła w bagnie. Nikt wcześniej nie próbował zweryfikować tej opowieści. Templum postanowiło zdobyć niezbędne dokumenty i podjąć działania. Darek oprowadził gości po osadzie, pokazując również piękny, choć zaniedbany i popadający w ruinę folwark – milczącego świadka dawnych czasów.

Dariusz Sołtys w trakcie wywiadu do Radia Szczecin

W działalności Denkmal Pomorze uczestniczył w wielu akcjach: Quistorp, Żydowce, Kijewo, magiel, list o Piłsudskim, Nowy Świat. Szczególne emocje towarzyszyły odkryciu sensacyjnego dokumentu na szczecińskim Pogodnie – ręcznie pisanego listu generała Romana Abrahama do oficerów, z instrukcjami, jak mają zachować się po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego. W maju 2021 roku w audycji Radia Szczecin mówił:

„Dokument trafił do Szczecina najprawdopodobniej przypadkowo. Istnieje hipoteza, że był w niego zapakowany jakiś towar. To jest trzymanie w ręku naprawdę dużego kawałka historii. Był dreszczyk, bo to dokument, który nie miał żadnego związku, a nagle okazało się, że trzymamy w rękach perełkę.”

z kolegami podczas jednej z akcji Denkmal Pomorze

To zdanie dobrze oddaje jego podejście do historii – jako żywej, namacalnej przygody, w której można uczestniczyć tu i teraz.

Hobby Dariusza- troszkę postrzelać: w ASG Szczecin to miejsce, gdzie realizuje swoją pasję do strzelectwa ASG. Oprócz tego kolekcjonuje stare brzytwy i ma niezwykle dobre oko do wszelkich „znajdek” – potrafi dostrzec w niepozornym przedmiocie coś, co innym umyka.

licytacja
WOŚP

Zawodowo pracuje w leasingu samochodów, wcześniej związany był z finansami. Choć świat liczb nie jest mu obcy, najbliżej mu do działań społecznych i ludzi. Brał udział w sprzątaniu rzeki w ramach Akcji Czysta Odra 2025, wspierał aukcje WOŚP z ramienia Denkmal Pomorze, wystawiając własnoręcznie wypalane grafiki na drewnie przedstawiające dawny Szczecin.

Przede wszystkim jednak jest zaangażowanym ojcem. Wspiera swoje dzieci w sportowych aktywnościach i rozwijaniu pasji, towarzyszy im, kibicuje i motywuje.

Darek ma wesołe usposobienie i ogromnie ceni dobry żart – szczególnie ten nieco absurdalny, irracjonalny, z nutą przewrotności. Być może właśnie ta lekkość sprawia, że potrafi łączyć powagę historii z radością działania.

hobby Dariusza
ASG

W jego przypadku pamięć nie jest patetycznym hasłem. To konkret: zapalony znicz na zapomnianym cmentarzu, dokument wyciągnięty z niebytu, legenda, którą warto sprawdzić, czy drewniana grafika wystawiona na aukcji charytatywnej. Dariusz Sołtys łączy w sobie społecznika, poszukiwacza i opiekuna pamięci – człowieka, który wie, że historia żyje tylko wtedy, gdy ktoś chce jej słuchać.